Ανθρώπινο σώμα: ένας κόσμος όλο μυστήριο...

Η θεματική του εαυτού μας ολοκληρώνεται με την διερεύνηση του σώματος. Προσομοιώσεις, πειράματα, κατασκευές παιχνίδια και φυσικά εικαστικές αποτυπώσεις συνθέτουν την ενασχόλησή μας με το θέμα. 

Το εποπτικό υλικό και τα παραμύθια απαραίτητοι οδηγοί μας σε κάθε ταξίδι γνώσης και εμπειριών!

Αφετηρία μας τα εξωτερικά χαρακτηριστικά και η μαγική συμμετρία των δύο πλευρών μας!

Από έξω προς τα μέσα σιγά σιγά αποκαλύπτουμε τη δομή και λειτουργία του ανθρώπινου σώματος...

Εντοπίζουμε και ονοματίζουμε τα συστήματα και τις λειτουργίες τους.

Επεξεργαζόμαστε βιωματικά και με παιγνιώδη τρόπο τις δυνατότητες του σώματός μας, όπως οι κινήσεις του σκελετού μας και οι εντολές του εγκεφάλου μας! 

Με πολλές προσομοιώσεις και πειράματα αντιλαμβανόμαστε τη φύση μας... Κι όμως η φύση έχει προνοήσει να μας προστατεύει αρκεί να την σεβόμαστε...

Με δυο απλά ποτηράκια φτιάξαμε το κυκλοφορικό μας σύστημα, το αναπνευστικό και το σκελετικό και γυρίζοντας κάθε φορά το ένα ποτηράκι βλέπουμε τις δημιουργίες μας! Απλή κατασκευή, με φθηνά υλικά και πολύ διασκεδαστική!

Κι επειδή κάθε τμήμα προσέγγισε και μια διαφορετική οπτική του θέματος με διαφορετικό τρόπο, είπαμε να μάθουμε ο ένας από τον άλλον, αλληλοδιδακτική μέθοδος λοιπόν και όλοι μαθαίνουμε από όλους!

Ενημέρωση για γιορτή Πολυτεχνείου.

Παρουσίαση του σχολείου μας σε έργο e-twinning

Αν κάθε μέρα...

31/10: Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης. Τί αποταμιεύουμε όμως εκτός από χρήματα;

Μια καλή ευκαιρία να 

εμπλουτίσουμε τις γωνιές μας με επαναχρησιμοποιούμενα υλικά είναι η ανάγκη να παίζουμε με περισσότερα παιχνίδια. Φτιάξαμε λοιπόν παιχνίδια από άχρηστα ή πολύ φθηνά υλικά και πέρα από τον εμπλουτισμό των γονιών μας καταλάβαμε με βιωματικό τρόπο ότι για να παίξει κανείς χρειάζεται απλά να έχει λίγα υλικά και πολλή φαντασία!

Άλλωστε ο συγγραφέας Αντώνης Παπαθεοδούλου με το εξαιρετικό του βιβλίο μας δίνει τόσες πολλές ιδέες να δημιουργήσουμε και να παίξουμε με υλικά γύρω μας που μπορούμε να αποταμιεύουμε! Εμείς προσεγγίσαμε το βιβλίο του με δύο τρόπους. Τα δύο τμήματα ως βιβλίο χωρίς λόγια, μόνο με την εικονογράφηση και τα παιδιά μάντεψαν και έγραψαν το κείμενο.

Και το τρίτο τμήμα ως βιβλίο χωρίς εικονογράφηση την οποία ανέλαβαν τα παιδιά.

Σε κάθε περίπτωση το μήνυμα του βιβλίου ήταν πασιφανές και άγγιξε τις καρδιές όλων μας. Άλλωστε ως πιστοποιημένο Αειφόρο σχολείο μια ματιά γύρω στο κτίριο αποδεικνύει περίτρανα την φιλοσοφία επαναχρησιμοποίησης υλικών.

 Φυσικά δεν παραλείψαμε να αναφέρουμε τη χρησιμότητα των χρημάτων και μάλιστα μια μαθήτριά μας είχε την ιδέα να κάνει δώρο στην τάξη της έναν κουμπαρά! Με δημοκρατικές διαδικασίες ψηφίστηκε ο τρόπος αξιοποίησης των χρημάτων που θα συγκεντρωθούν προαιρετικά πάντα! Ας κρατήσουμε όμως στη σκέψη μας όλα όσα μπορούμε να κάνουμε χωρίς χρήματα... και είναι τόσα πολλά και τόσο πολύτιμα!

 Το σημαντικό είναι να γίνει τρόπος ζωής σε όλους μας η αποταμίευση υλικών που θα κάνουν πιο όμορφη τη ζωή μας και πιο βιώσιμο τον πλανήτη μας. Κάτι ξέρουν ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας που μας δραματοποίησαν οι κυρίες με τόση επιτυχία!!!

Μετά από όλα αυτά οι κουμπαράδες μας δεν θα μπορούσαν να χωράνε μόνο χρήματα αλλά και ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς! Ξυλαράκια, βοτσαλάκια, καπάκια, κουτάκια και οτιδήποτε μπορεί να γίνει έργο τέχνης, παιχνίδι, λειτουργικό εργαλείο ή εμπειρία!

ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΝΑΙ ΣΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

Το έπος του '40 είναι η πρώτη επαφή των παιδιών με ιστορικά γεγονότα και μάλιστα από την Παγκόσμια στην Τοπική μας Ιστορία. Η διασύνδεση των γεγονότων είναι μια λεπτή διαδικασία που χρίζει προσεκτικών βημάτων. Μικρά και κατανοητά βήματα για να καλλιεργήσουμε την ιστορική επίγνωση. 

Αρχικά με βιβλία που μας εισάγουν ευχάριστα στο θέμα και μας βοηθούν να εντοπίσουμε τα γεγονότα αλλά και τη διαφορά του πολέμου από την ειρήνη.

Στη συνέχεια πλούσιο εποπτικό υλικό με εικόνες και χάρτες αλλά και ιστορίες από παππούδες που μας διηγούνται τα παιδιά.

Η απαραίτητη ιστοριογραμμή  σε συνδυασμό με τα συναισθήματα του πολέμου πριν και μετά. Το πριν ζωγραφισμένο από τα παιδιά και το μετά σε φωτογραφικά ντοκουμέντα. 

Μια μεγάλη ανθρώπινη φιγούρα με μια καρδιά που αλλάζει συναισθήματα σε κάθε εικόνα-ιστορικό ντοκουμέντο μας βοήθησε να εντοπίσουμε πληθώρα θετικών και αρνητικών συναισθημάτων.

Ακολούθησε μια υπέροχη επίσκεψη που θα μας μείνει αξέχαστη!!! 

Κι ένα τεράστιο αλεξίπτωτο μας εισήγαγε βιωματικά στην ιδιότητα του αλεξιπτωτιστή.

 Φυσικά οι καλεσμένοι μας δεν φεύγουν ποτέ με άδεια χέρια!!!

Μικροί αλλά πανέτοιμοι αλεξιπτωτιστές εμφανίστηκαν και στο δικό μας σχολείο! Φτιαγμένοι από φίλτρα καφέ και σύρμα πίπας, πήδηξαν από διαφορετικά επίπεδα και παρατηρήσαμε πόσο γρήγορα πέφτουν...

Ακολούθησαν πολλές παιγνιώδεις δραστηριότητες, σύνθεσης, αντιστοίχισης, γραφής και εικαστικών.

 Όλα αυτά αποτυπώθηκαν σε ανοιχτά φύλλα εργασίας από όπου αντλούμε πληροφορίες για τη γνώση που αποκόμισαν τα παιδιά αλλά και για την οπτική τους τοποθέτηση σε εμπειρίες και συναισθήματα.

Μετά από λίγες πρόβες και τη δημιουργία του κατάλληλου σκηνικού με μέσα απλά και κυρίως από τα χέρια των παιδιών, υλοποιήσαμε την γιορτή μας ενώπιον των γονιών. Μικρή, περιεκτική χωρίς πολλά λόγια αλλά με αρκετή δραματοποίηση. 

ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ

ΝΑΙ ΣΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!!!

Ο εαυτός μου: Ένα υπέροχο παζλ!!!

Πριν από τον κόσμο ας γνωρίσουμε τον εαυτό μας γιατί κι αυτός είναι ένας ολόκληρος και υπέροχος κόσμος!!!

Ξεκινάμε φυσικά με παρατήρηση! Χρειάζεται να εκπαιδεύσουμε τα μάτια και το μυαλό μας να βλέπουν βαθιά και με λεπτομέρεια! Ένας καθρέφτης είναι πάντα χρήσιμος για να απαθανατίσουμε εικαστικά τις προσωπογραφίες μας εντοπίζοντας τα εξωτερικά μας χαρακτηριστικά.      

 Μετρήσεις λοιπόν και καταγραφές για να δούμε τί χρώμα μάτια έχουμε, πόσο ύψος, πότε έχουμε γενέθλια, από πόσα μέλη απαρτίζεται η οικογένειά μας και χίλια δυο άλλα μέσα από πίνακες διπλής εισόδου, ραβδογράμματα και πίτες!!! Αμέ! Στο νηπιαγωγείο καλλιεργούμε τις μαθηματικές μας δεξιότητες με κάθε ευκαιρία!  

 Ήρθε όμως η ώρα να προχωρήσουμε βαθύτερα στο ποιοι είμαστε τελικά... Έτσι λοιπόν φορτωθήκαμε σακουλάρες από τα σπίτια μας με τα αγαπημένα μας υπάρχοντα αλλά και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τη γέννησή μας έως σήμερα! Υλικό που παρουσιάσαμε, παίξαμε και το χαρήκαμε πραγματικά!                                                                          

 Πόσα βιβλία δεν διαβάσαμε με αφορμή το θέμα του εαυτού μας!!!! Βιβλία με λόγια και χωρίς, βιβλία που κάναμε μπουγάδα αλλά αυτό που μας έκλεψε την καρδιά είναι η αγαπημένη μας γάτα που δεν ήθελε να είναι γάτα αλλά μετά από σκέψη αποφάσισε ότι το καλύτερο που θα μπορούσε να είναι, είναι... γάτα!!! Αχ Μαγδάλω είσαι απίθανη!!!

Παιχνίδια πολλά για μικρά αλλά και μεγάλα παιδιά!!! Συνθέσεις παζλ με την εικόνα μας, παιχνίδια προτιμήσεων, τυφλόμυγα, θεατροτρέλες και διάφορα άλλα με αποκορύφωμα τα παιχνίδια με πρωταγωνιστές τις κυρίες! Μάθαμε και όσα προσπαθούν να κρύψουν!!!! Χαχα!!!

Μέρος του εαυτού μας η οικογένειά μας, είτε ζούμε όλοι μαζί σε ένα σπίτι, είτε είναι ζωγραφισμένα τα μέλη της οικογένειάς μας στα φύλλα της καρδιάς μας και σαν αερόστατο μας σηκώνουν ψηλά...

Όοοοοολα αυτά τα πήραμε σε ένα βιβλίο φτιαγμένο από χαρτόκουτα, έξω από το οποίο υπήρχε το παζλ του εαυτού μας... Γιατί τί άλλο είναι κάθε άνθρωπος πέρα από ένα παζλ που πάντα ανακαλύπτεις ένα καινούριο μικρό κομμάτι;;;;  Σημασία έχει να ξέρεις πώς να τα ανακαλύπτεις και να τα ζωγραφίζεις με τα πιο όμορφα χρώματα...

Μηδέν της τύχης... (Πλούταρχος)

Στις 13/10 γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Μείωσης Φυσικών Καταστροφών και είναι μια ευκαιρία να μάθουμε την πρόληψη και να εφαρμόσουμε ασκήσεις σεισμικής ετοιμότητας για ένα τόσο συχνό φαινόμενο στον τόπο μας.

Αρχικά ας διερευνήσουμε τί ξέρουμε σχετικά με τον σεισμό και στη συνέχεια ας εξετάσουμε το εσωτερικό της γης μας και με απλά υλικά το φαινόμενο ταλάντωσης των τεκτονικών πλακών.

Στη συνέχεια δραματοποιήσαμε τον μύθο του Εγγέλαδου που τόσο μας εντυπωσίασε και φυσικά φτιάξαμε και το άγαλμά του με τα γνωστά και αγαπημένα μας υλικά, χαρτόκουτες!!!

Έπειτα ακολούθησαν οι προσομοιώσεις, με διάφορα υλικά, με το ίδιο μας το σώμα και στην ιστοσελίδα του ΟΑΣΠ. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώξαμε να αντιληφθούμε όσο το δυνατόν βαθύτερα το φαινόμενο του σεισμού.

Σειρά πήρε η εφαρμογή των οδηγιών προκειμένου να προστατευτούμε. Επειδή το σχολείο μας είναι μεγάλο με διαφορετική επίπλωση ήταν αναγκαίο να κάνουμε πιο συγκεκριμένες τις οδηγίες για κάθε χώρο, στις τάξεις, στον κοινό χώρο, στην βιβλιοθήκη, στις αίθουσες χαλάρωσης και στο διάλειμμα στον αύλειο χώρο. Τελικά γινόμαστε τρία τρένα όσα και τα τμήματά μας και με σειρά που έχουμε αποφασίσει μεταξύ μας οδηγούμαστε στο σημείο συγκέντρωσης στην αυλή μας.

Ας καταγράψουμε αυτά τα σοβαρά βήματα να τα θυμόμαστε γιατί η οπτικοποίηση βοηθάει τη μνήμη.